Prośba niebiosa przebija.

 Na drabinę wchodzi się szczebel po szczeblu. Powolutku aż do skutku.

 Nie wyleci sikorka z pustego worka.

 Człowiek jest lekarstwem dla człowieka.

 Gdzie siła ceremonii, tam szczerości mało.

 Niskie drzewa dla większych wycinają.

 Nie tak łatwo szczwanego lisa wyprowadzić w pole.

 Żywot starszego uczy młodszego.

 Człek raz umiera, raz żyje, tyle jego, co użyje.

 I w głupim domu żyje mądrość.

 Zapust smutny, post wesoły, będziesz człeku, cały rok goły.