Gdańsk lubi pościć, bo ma ...
Gdańsk lubi pościć, bo ma swoją Oliwę.
Póki świat światem, wilk owcy, nigdy nie będzie bratem.
Kiedy kruk kruka kłuje, pewnie głodne lato czuje.
Każda kura sobie grzebie.
Z chłopca wyrósł, a do chłopa nie dorósł.
Kiedy w brzuchu pusto, w głowie groch z kapustą.
Każde drzewo ma swego robaka.
Nie będzie starym, kto nie znał pieluchy.
Bez miary dając, prędko ostatniego znajdziesz.
Szybko dane – potem żałowane.
Lepiej płakać z mądrymi, niż śmiać się z głupcami.