Mądry Polak po szkodzie.

 Dobrodziejstwo i od nieprzyjaciela dobre.

 Kto dla dukata konia nie kupił, a dla tysiąca fortuny, ten kiep.

 Mądrość mniej o sobie mniema aniżeli głupstwo; ziarna pychy w sobie nie ma, stąd też mniej o sobie mniema.

 Kogo stać na ryby, tego stać i na pieprz.

 Noworoczna pogoda słońcu w lecie sił doda.

 Starej babie i chałupie, nigdy nie dogodzisz.

 Gość jest najpierw jak złoto, potem – jak srebro, w końcu ciąży jak żelazo.

 Mądry Polak po szkodzie, głupi zawsze za późno, lecz najgłupszy nigdy. Lepiej świetlisty krzew w mroku, niż ciemność wszechświata.

 Czego nie dokaże marzec, dokaże kwiecień.

 Zmartwieniem nie zapłacisz długów.