Osłowie to z jednej łąki.

 U rozkosznych białych głów pan zawsze na leży.

 Jak dasz koniom jeść, tak cię będą wieźć.

 Na każdych ustach ojczyzna, a w sercach mróz.

 W dniu twych narodzin wszyscy byli weseli, tylko ty płakałeś. Żyj tak, by w twej ostatniej godzinie płakali wszyscy inni, a ty jeden byś śmiał się serdecznie i łzy nie miał w oku.

 Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Idzie noga za nogą, jako idzie słowo za słowem, a jedno drugie wywołuje i posuwa do przodu.

 Potrzeba nauczy szukać chleba.

 Za lasem jak za dobrym panem.

 Jednym krokiem mili nie ujdziesz.

 Gdy pan domu odpoczywa, gość się pożywia.

 Kto w lecie nie zbiera, w zimie głodem przymiera.