Gdy Mazurka oddadzą do dworu, ...
Gdy Mazurka oddadzą do dworu, to pierwszego roku wszyscy drwią z niego, drugiego roku on drwi z drugich, a trzeciego i z samego pana.
Kto wie, strzeże się; kto zapomina, tego zranią.
Ziemia jest wielka, a ludziom na niej ciasno.
Domowe psy choć się gryzą, cudzego wspólnie pożerają.
Błazeństwu mężczyzny nie nadaje się takiego rozgłosu, jak kobiety.
Na każdych ustach ojczyzna, a w sercach mróz.
I święty siedem razy na dzień grzeszy.
Gdzie jest kobiet za wiele, tam kapusta się przypala.
Bodaj się zapożyczyć, aby ludziom dobrze życzyć.
Noc mija szybko, gdy myśli biegną daleko.
Częstokroć samą wiarą ozdrowieje chory; wiara morza osusza i przestawia góry.