O sercu mówi się po śmierci skromnego człowieka; po śmierci ...
O sercu mówi się po śmierci skromnego człowieka;
po śmierci króla jest mowa o pałacu.
Z ludem zawsze licytacja: kto da więcej.
Kto o grosz nie stoi, ten szeląga nie wart.
Bogaty pomaga biednemu na tym świecie, biedny jednak pomaga bogatemu w świecie przyszłym.
Kto lusterko małpom daje, sam się taka małpą staje.
Potrzeba sprzedaje, potrzeba kupuje.
Świętych z kalendarza nie wyrzucają.
Każda kobieta potrafi z niczego zrobić trzy rzeczy: kapelusz, sałatkę i scenę małżeńską.
Co człowiek, to drugiego sędzia.
Szydłem mu w głowie układano.
Co ołtarz, to ofiara.