Niewykorzystane szanse bolą jeszcze bardziej niż popełnione błędy.

 I już wiem, że trzeba nauczyć się odchodzić. Od ludzi. Od tego, co nas niszczy, co nam nie służy. Od miejsc przykrych i niezrównoważonych. Ale należy także dawać szanse w innych miejscach. Otwierać siebie z klucza. Przed kolejnymi sercami. Czasem po to, żeby dostać po mordzie. A czasem po to, by zaznać raju na ziemi.

 Ludzie głupi są za głupi, by zrozumieć, że są głupi.

 Nie ma nic trudniejszego, niż pożegnania. To trochę jak śmierć.

 Czasami spotykamy personę, której nie potrafimy zapomnieć, nawet jeśli na to byśmy chcieli. Są takie osoby, które z zostają w duszy na zawsze. Wpływają na nią jak na rzekę, której nie da się cofnąć z powrotem do źródła.

 Nigdy nie zapominaj najpiękniejszych dni twego życia. Wracaj do nich, ilekroć w twoim życiu wszystko zaczyna się walić.

 Pozwól odejść ze swojego życia tym, którzy nie doceniają ile dla nich robisz.

 Nadszedł czas, żebym przestała się zamartwiać i zastanawiać, jak to się wszystko skończy. Nadszedł czas, żeby nauczyć się cieszyć z tego, co mam - zanim nastąpi kolejna zmiana.

 Cierpliwość i czas dają więcej niż siła i gniew. Niepozornie mocna jest cierpliwość, która ma moc przekraczać granice niemożliwości. Któż to wie, za ile dni danych nam jest żyć, ale na pewno zawsze cierpliwie czeka na nas czas.

 Najtrudniej jest widzieć słońce,
wierzyć w słońce i nie czuć jego ciepła.

 Nie ma nic równie trudnego do zdobycia i równie łatwego do stracenia jak zaufanie.