Popioły umarłego świata niesione tu i tam przez posępny, ziemski ...

 Dziwnie jest zorganizowany ten świat.
Za mało w nim radości, za dużo ironii.

 Najłatwiejsza to w świecie rzecz, nadawać sobie pozory posiadania wielkiej tajemnicy.

 Wszyscy umieramy. Świat to tylko hospicjum ze świeżym powietrzem.

 Poezja to świat na zapleczu świata. I jest piękny.

 Świat jest jak księga i ci, którzy nie opuszczają swojej wsi, przeczytają tylko jedną stronę.

 Światem rządzi nieskończoność. Nie ma granic dla rozwoju, zarówno w małym, jak i wielkim. Jeśli tylko uda nam się to zrozumieć, zrozumiemy wiele więcej.

 Świat jest księgą, a ci, którzy nie podróżują, czytają tylko jedną stronę.

 A więc mając do wyboru cały świat, niczego nie wybrałeś. Po prostu pewnego dnia przestałeś wędrować.

 Świat stoi otworem dla tych, którzy potrafią uwierzyć w siebie, w swoje marzenia, w swoje prawo do szczęścia. Róbmy dla siebie coś dobrego każdego dnia. Szanujmy innych, ale przede wszystkim szanujmy samych siebie.

 Świat tworzy się w obłędzie,
gdyż poza nim wszystko jest wyobrażeniem.