Pereat mundus, fiat iustitianiech zginie ...

 Nie musisz się śpieszyć, uczucia nie mają daty ważności.

 Chcę z Tobą rozmawiać bez przerwy. Opowiedzieć Ci o sobie wszystko i poznać Ciebie z najmniejszymi szczegółami. Chcę móc Cię przytulić i poczuć w sobie siłę. Uwierzyć, że mogę wszystko bo będziesz mnie wspierał. Chcę robić z Tobą najprostsze i najwspanialsze rzeczy. Chcę przeżyć z Tobą wszystkie moje pierwsze razy. Bo jesteś tego warty. Wierzę, że jako jedyny mnie nie zawiedziesz. Bo jesteś wyjątkowy. Bo cenisz zupełnie inne wartości niż inni. Chcę żebyś nauczył mnie żyć. Pokazał inny świat. Spełniał ze mną swoje marzenia. Chcę być Twoją siłą i nadzieją. Wierzę w Ciebie. W nas.

 Pięć minut szczęścia jest warte pięćdziesięciu lat samotności.

 Szczęście to nie cel, ale sposób podróżowania. Szczęście nie jest tam, ale tutaj. Szczęście nie jest potem, ale teraz.

 Prawdziwe szczęście to nie stan, do którego można dojść, ale sposób podróżowania. Cieszyć się małymi rzeczami, wdzięczność za to, co mamy zamiast tęsknić za tym, czego nam brak. Stworzenie własnej definicji szczęścia, a nie doładowywanie się ideami społeczeństwa na temat tego, czym powinno ono być.

 Miłość to piękna baśń – jedyny sens życia.

 Kobieta zakochana jest szczęśliwa. Kobieta samotna jest silna. Kobieta zraniona jest nieszczęśliwa i bezbronna ale gdy się pozbiera będzie silna i szczęśliwa.

 Nawet najpiękniejsza i najwznioślejsza ideologia nie zastąpi pokory i uwagi, z jaką należy traktować konkretny i często cuchnący fakt.

 Klasy to takie grupy ludzi, z których jedna może sobie przywłaszczać pracę innej z powodu różnicy miejsca zajmowanego przez nią w określonym systemie gospodarki społecznej.

 Szczęście to nie meta, do której zmierzamy. To sposób, w jaki podróżujemy. Co więcej, jeżeli potrafisz doceniać to, co masz, zamiast ciągle tęsknić za tym, czego nie masz, osiągniesz szczęście bez względu na okoliczności.