Psychologowie twierdzą, że osoba, która potrafi pierwsza przeprosić jest tą odważniejszą. Osoba, która pierwsza wybacza, jest najsilniejszą. A osoba, która zapomina, jest najszczęśliwszą.
Gdyby wszyscy politycy mówili jedynie o sprawach, na których się znają, byłoby o wiele ciszej na świecie.
Prawdziwą trucizną dla szczęścia jest rywalizacja.
W towarzystwie odpowiedniego człowieka możesz odbyć podróż dookoła świata,
a będzie ci się zdawało, że wszystko to trwa jedną chwilę. W pojedynkę jedynie wleczesz się przez świat, nawet jeśli jedziesz ekspresem albo lecisz samolotem.
Dobrze jest być dobrym, ale lepiej jest mieć szczęście.
Nie należy szukać szczęścia, bo nigdy nie wiadomo, gdzie ono jest. Trzeba nauczyć się być szczęśliwym tam, gdzie jesteśmy, tutaj i teraz. A potem szczęście samo do nas przyjdzie.
Najważniejsze jest, żeby znać swoją wartość w świecie ludzi, których ulubionym zajęciem jest poniżanie. Popsucie komuś humoru jest dla niektórych najłatwiejszą drogą poprawy własnego. A takimi ludźmi nie warto się przejmować. (Cztery Wieki Później)
Szczęście to nie jest coś gotowego. Szczęście pochodzi z Twoich własnych działań. Nie szukaj go poza sobą. Znajdziesz to tylko w sobie, w swoim własnym sercu. To nie jest wpływ zewnętrzny, lecz wewnętrzna decyzja. Ty sam decydujesz o swoim szczęściu.
Nie szukaj szczęścia poza sobą. Szczęście, którego pragniesz, tkwi w Twoim sercu. Kiedy to zrozumiesz, doświadczysz prawdziwej radości i spokoju.
Historia ludzkości to jeden mord niewinnych, to czarna trumna, której klucz wrzucono w morze.
Szczęście to nie cel podróży, ale sposób podróżowania. To nie coś stałego, konkretnego, ostatecznego, ale zmienna wartość, zależna od wielu czynników, zewnętrznych i wewnętrznych. Nie siedzi w rzeczach materialnych, choć często szukamy go tam. Prawdziwe szczęście jest w nas samych, w naszej duszy, sercu, umyśle. Prawdziwe szczęście to być z kimś, kogo się kocha, robić coś, co się uwielbia, i być kimś, kim się naprawdę chce być.
