Jak bardzo ludzka natura potrafi
przystosować się, jak łatwo przecierpi
każde wyrzeczenie, każdą stratę, żeby
tylko zyskać kilka minut bezcennej radości!
Czasami trzeba przejść przez piekło, aby odnaleźć szczęście i radość życia. Wszystko co spotyka nas w życiu, ma nas czegoś nauczyć. To właśnie kreuje nas samych i to, kim jesteśmy.
Szczęście jest jak motyl: im bardziej za nim gonić, tym mocniej odlatuje. Ale jeśli skupisz się na innych rzeczach, przyjdzie i usiądzie delikatnie na twoim ramieniu.
Upadająca klasa, jak starzec,traci zdolność rozróżniania, co ważne, a co błahe.
Biurokrata to człowiek, który do Brigitte Bardot zwraca się per "pani Sachs".
Szczęście to negatywny stan, wynik negacji cierpienia. Szczęście nie jest cel do zrealizowania, ale punkt wyjścia. Szczęście nie ma cezury, ono jest procesem. To nie jest punkt do którego dążymy, ale sposób podróżowania.
Szczęście to idealny stan zdrowia i złe pamięci. Gdy zdrowie jest dobre, nie wiemy, co to jest. Zapominamy o tym jak łatwo możemy stracić nasze cenne zdrowie.
Tymczasem mnie największą radość sprawia nie czyn, lecz poznawanie.
Z nadmiernej wolności powstaje i jakby rodzi się tyran.
Szczęście to nie coś gotowego. Szczęście pochodzi z twoich własnych działań.
