Pieniądze nie dają szczęścia, ale ...

 Życie jest za krótkie, żeby tracić je
na dyskusje o życiu. Lepiej je przeżyć.

 (…) nie powinno tak być. Czy trzeba zapominać stare znajomości i dawne dni?

 Człowiek nie mądrzeje na starość, ale staje się ostrożny.

 Życie jest jak jazda na rowerze. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać. Czasami droga jest wyboista, czasami płaska, ale zawsze jesteś ty, kto steruje kierunkiem.

 Nagość w teatrze też jest kostiumem.

 Wiesz, mówiłem prawdę, nieraz była bolesna. Przez tą moją szczerość wiele osób mnie skreśla. Mam to gdzieś, ja wolę być uczciwy, i nigdy nie pozwolę być podatnym na wpływy.

 Może nie jestem całkiem zdrowy, ale z pewnością jestem uleczony.

 Złodziej, zabrawszy wszystko, choć kąty zostawi, ogień natomiast wszystko zabierze.

 Tęsknimy, choć nie mówimy o tym, bo przecież nie ma się czym chwalić. Myślami zbyt często wracamy do przeszłości, w której się zatracamy. Próbujemy żyć na nowo, ale wciąż mamy za sobą niedomknięte rozdziały. Nieraz już na starcie tracimy to, co mamy. Boimy się ryzyka i nie ryzykujemy. Chcemy walczyć, ale nie do końca potrafimy. Jesteśmy silni, choć tak często zbyt słabi. Niszczymy to, co kochamy, kochamy to, co niszczymy. Gubimy się, ciągle się gubimy, upadamy, przegrywamy, rozpadamy się wewnętrznie, płaczemy, śmiejemy i znów gubimy... Zdobywamy szczyty, chwilę później je tracimy. Nie wiemy jak żyć, nie wiemy komu ufać i coraz częściej brakuje nam siły. Jednak mimo wszystko nie poddajemy się, nigdy tego nie zrobimy.

 Cmentarze pełne są ludzi, którzy uważali się za niezastąpionych.