Bardziej pouczające są błędy wielkich ...

 Ludzie są przeważnie nieszczęśliwi, bo żyją nie po swojemu.

 On mnie nie kocha, nie tak jak ty, to co innego, to milion razy większe.

 Bo to, widzi panienka, po czym poznać głupiego? Po śmiechu jego.

 Chciałam uciekać, ale nie miałam dokąd.

 Miała siedemnaście lat i usta pełne życia.

 Życie jest jak teatr, tylko nie mamy próby generalnej. Dlatego śpiewaj, radosnie tańcz, śmiej się i żyj pełną pęką każdą minutę swojego życia, zanim zasłona opadnie i spektakl się skończy bez bisu.

 Dwadzieścia lat później będziesz bardziej rozczarowany tym, czego nie zrobiłeś niż tym, co zrobiłeś. Więc odrzuć cumy. Popłyń za falą, odkryj, śnij, odkrywaj.

 Czasem spotyka się kogoś nieziemsko pięknego. Potem z nim rozmawiasz i po kilku minutach umierasz z nudów. Ale czasem spotykasz kogoś i myślisz sobie: 'Jest w porządku, może być'. A potem go poznajesz. I jego twarz staje się nimi. Jego osobowość jest na niej wypisana. I staje się czymś nieziemsko pięknym...

 Wierzę, że Śmierć jest wysłannikiem Najwyższego.

 W ostatecznym rozrachunku motywy się nie liczą, czyż nie? Tylko rezultaty.