Kto zresztą wie, czy miłosierdzie nie jest najlepszą sprawiedliwością?

 Najgorszy jest lęk przed czymś, czego
nie można nazwać. Na lęk bez imienia
nie pomagają nawet strzykawki.

 Prostota ma swoją gorzką stronę.

 Każdy z nas żyje w swoim własnym świecie.

 Życie to sztuka, którą mamy tworzyć z każdym oddechem. Każdy dzień to płótno, a my jesteśmy artystami. Pędzle, które trzymamy w rękach to nasze decyzje, a farby to nasze emocje. Na końcu dnia, to od nas zależy, jaki obraz namalujemy.

 Czy już w czasie spadania umiera się ze strachu?

 Może i faktycznie coś się kończy, by coś innego się mogło zacząć. Tylko, że niektóre zakończenia odbijają się na nas zbyt mocno i nie mamy ochoty iść dalej i otwierać nowego rozdziału.

 Nie ten kto z tobą tańczy, nie ten, który się śmieje. A ten kto z tobą płacze, jest twoim przyjacielem.

 ...czasem wszystko zależy od jednego słowa wypowiedzianego w odpowiedniej chwili.

 Oto stawiam przed wami drogę życia i drogę śmierci.

 Czułam się jak zabawka,
którą ktoś nakręcił, a potem zostawił.