Książka to wielka broń!

 W apatii jest wolność, dzikie, odurzające wyzwolenie, którym prawie można się upić.

 Największym skarbem człowieka jest życie. Trzeba przez nie przejść tak, by nie zranić drugiego człowieka, bo jutro możemy już
nie mieć okazji powiedzieć “Przepraszam”.

 Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę, musisz jechać do przodu.

 Zatem jest to poranek nowych postanowień. Nie będę bała się wyimaginowanego zła.

 Życie to nie jest oczekiwanie na to, aż burza minie. To nauka jak tańczyć w deszczu.

 Bądź wdzięczny za wszystkich złych ludzi, którzy pojawili się w Twoim życiu. Oni sprawili że wiesz kim nie powinieneś być.

 Żyłam bez celu, a więc tak, jakby mnie nie było.

 Mowa madziarska nie była ludzka. Była ogniem, siarką i papryką.

 Życie to sztuka, którą mamy tworzyć z każdym oddechem. Każdy dzień to płótno, a my jesteśmy artystami. Pędzle, które trzymamy w rękach to nasze decyzje, a farby to nasze emocje. Na końcu dnia, to od nas zależy, jaki obraz namalujemy.

 Każdy człowiek na tej ziemi ma jakiś dar. U jednych objawia się on w sposób naturalny, inni muszą pracować, by go odnaleźć.