Istota matematyki zawiera się w jej wolności.

 Ale życie to co innego. Jest rzadkie i dziwne. To anomalia.

 W życia wędrówce, na połowie czasu.

 Nie wiń za nic nikogo w swoim życiu, dobrzy ludzie dają szczęście, źli - doświadczenia, najgorsi ludzie dają ci dobre lekcje, a najlepsi piękne wspomnienia.

 Oglądaliśmy upadek, biorąc go za zwycięstwo.

 Nie pozwól, aby twoje marzenia zarosły chwastami.

 Był taki czas, gdy ciągle się spieszyłam. Na przykład jechałam tramwajem i chciałam, żeby on jechał jeszcze szybciej. Miałam ten pośpiech w sobie. I nagle pomyślałam: „Zaraz, dokąd ja się tak śpieszę? Przecież na końcu czeka na mnie trumna” (śmiech). Pozbądź się tego wewnętrznego biegu. Oglądaj świat, obserwuj, co się dookoła ciebie dzieje, bo życie mamy jedno, a przecież we wszystkim można znaleźć tyle piękna. Właściwie samo to, że się żyje, jest już czymś cudownym. 

 Wszystkie wspomnienia z czasem się rozpływają, a te dobre są najmniej trwałe.

 Liczą się efekty, staraniami chwalą się tylko nieudacznicy.

 Wciąż wzrastamy i wciąż jesteśmy tacy mali.

 Żyjemy tylko po to, aby odkryć piękno. Wszystko inne jest jedynie sztuką oczekiwania.