
Wychowanie psuje ludzi, a nie naprawia.
Wychowanie psuje ludzi, a nie naprawia.
Okazuje się, że choćby się kto z wierzchu nie wiem jak ufarbował, wszystko się zetrze.
Jeśli ambicja cię nie gryzie, to jej nie masz.
Nie wchodź w niejasną rolę z życiem,
które zdziera z nas nasze maski.
Czasem przychodzi taki moment w życiu że trzeba zrezygnować, zapomnieć, pójść na przód i nieważne jak cholernie by Ci zależało, jak trudne by to było po prostu trzeba odejść.
Trzeba całej zimy, by wiosną wyrosły kwiaty... ale w końcu wyrastają.
W chwili, w której umiera w nas dziecko, zaczyna się starość.
Jak człowiek zrobi jakieś głupstwo, czasami ponosi tego konsekwencje przez całe życie.
Strzelaj więc sobie, ile chcesz, do sójek, jeżeli ci nie za trudno je trafić, tylko pamiętaj, że grzechem jest zabić drozda.
Kiedyś rzekł ktoś mądry: Bierzesz. To oddaj! Wydaje ci się, że to jest twoje: oddaj! Życie to wielki składowiec, w którym wszystko jest pożyczone. Oddasz, bo inaczej zginiesz.
Trudne życie to nic innego jak brak łatwego życia.