
Zawsze narzekamy, że życie jest takie krótkie, a zachowujemy się, ...
Zawsze narzekamy, że życie jest takie krótkie, a zachowujemy się, jakby nie miało końca.
Wiem, że codziennie wali się niebo.
Nieprawdą jest, że ludzi zdrowi, silni, z natury nieułomni umierają z cierpień moralnych.
Każdy ma swoje miejsce, tylko że to miejsce wyznaczamy my!
Żeby wreszcie zdarzyło się w Twoim życiu coś, co sprawi, że przestaniesz być tak cholernie smutna.
Często pozwalamy sobie na przejmowanie się drobiazgami, które zasługują jedynie na lekceważenie i zapomnienie. Jesteśmy oto na tej ziemi. Mamy do przeżycia zaledwie kilka dziesięcioleci, a tracimy bezpowrotnie wiele godzin na rozmyślanie o smutkach, o których za kilka lat zapomnimy i my, i wszyscy inni. A więc nie, poświęcajmy czas na działania i odczucia warte chwili, na wielkie myśli, prawdziwe uczucia i trwałe przedsięwzięcia. Bo "życie jest zbyt krótkie, aby było małe".
Żywot przedmiotów jest trwalszy od życia ludzkiego.
Ludzie z przypadku uczynili mamidło, którym usprawiedliwiają swą własną głupotę.
Bądźcie dobrzy, a resztę pozostawcie niebu.
(...) Zawsze miej odwagę, by żyć. Nigdy nie bój się, że popełnisz błąd. Choćby nie wiem, co się wydarzyło, miej odwagę, by być sobą.
Ludzie boją się umierać, bo odczuwają lęk przed nieznanym.