Uciekam z gębą w rękach.
Uciekam z gębą w rękach.
A ty napisz podanie do muzeum osobliwości,żeby przyjęli na manekina.
-Owszem, ale gdybyśmy wszyscy zginęli, ktoś powinien wiedzieć, co robiliśmy. Mogę pogodzić się z tym, że mnie zabiją, ale nie chcę, by ślad po mnie zaginął.
Ona właśnie taka była, ogrzewała wszystko naokoło siebie, a sama się wypalała.
Nie ma niczego takiego,co byłoby nirwaną, jest tylko słowo nirwana.
Pewnego dnia z tych wszystkich skomplikowanych emocji, ze złości, żalu smutku i tęsknoty zostanie tylko zwykła, prosta obojętność.
Jeśli znęcasz się nad kimś fizycznie lub psychicznie, wiedz, że jesteś zwykłym zerem, które poprzez poniżanie innych próbuje wywyższyć siebie.
Umarli mogą zatrzymać swoje tajemnice. My, żywi,
i tak nie wiedzielibyśmy, co z nimi począć.
Miałaś taki wpływ na to, co się działo, jak liść, który spada z drzewa.
Ludzie bardzo wcześnie poznają sens swojego istnienia.
Może dlatego też tak wcześnie się go wyrzekają. Ale taki jest ten świat.
Niezależnie od tego, czy życie jest komedią, czy tragedią, wszyscy i tak dobijają się o role tytułowe.