Zawsze człowiek ma za mało, jak mu państwo wydziela.
Zawsze człowiek ma za mało, jak mu państwo wydziela.
Życie jest na tyle krótkie, że nie ma czasu na złość, smutek. Musimy zrozumieć, że jest tylko jedno życie, a możliwość przemijania powoduje, że powinniśmy czerpać z niego pełnymi garściami.
Społeczeństwo działa na zasadzie zasobów odnawialnych: pokolenia giną, lecz ludzie są wiecznie młodzi. Na starość się umiera, ale na śmierć się nie kończy, bo śmierć jest początkiem nowego pokolenia.
W chwili, w której umiera w nas dziecko, zaczyna się starość.
Czas na małe co nieco.
Ulice są pełne milczących opowieści.
Arabowie albo czołgają się u twych stóp, albo skaczą ci do gardła.
Dzieci i zegarki nie można stale nakręcać.Trzeba im dać też czas do chodzenia.
Należy przyznać, że szczęście w tym życiu opiera się na nadziei nowego i zupełnie innego życia; jest się szczęśliwym wtedy, gdy bliskie jest uobecnienie tej nadziei.
Wiele razy trafisz na ludzi, którzy podetną ci skrzydła. Jakąkolwiek drogą nie pójdziesz, spotkasz na niej tysiące ludzi, którzy zrobią wszystko, aby wmówić ci, jak wielkim beztalenciem jesteś. Nie jesteś. Błogosław ich słowami „mam cię w dupie”.
Zdegenerowane brudy dla brudnych, zdegenerowanych umysłów!