Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.

 Śmiech, który może znaczyć wszystko albo nic.

 Jest tak: nie otrzymujemy krótkiego życia, ale czynimy je krótkim, i nie brakuje nam życia, ale je trwonimy.

 Aby nie płakać, mówiła dużo i głośno, i śmiała się.

 Prawdziwy problem życiowy w dzisiejszych czasach:mieć dość czasu na myślenie.

 Czemu walczę by żyć, jeśli żyję tylko by walczyć.

 Dostajemy to, na co zasłużyliśmy, a nie zawsze trafia się nam to, co najlepsze.

 Żeby myśleć muszę być sam.

 Nawiększym złem starości jest nie mieć zaufania do siebie samego.

 Każdy prowadzi jakąś kalkulację, którą nazywamy nadzieją.

 Każda podróż kończy się wtedy, gdy kogoś pokochasz.