Z kim kto przestaje, takim się staje.

 Powinniśmy solidaryzować się z własnym losem!

 I w ciężkiej chorobie tkwi dobro.Kiedy ciało słabnie, silniej czuje się duszę.

 Teraźniejszość, choć jest owocem przeszłości, a nosi w sobie przyszłość, jest jednak zawsze w wieczności - zawsze w wieczności, jako punkt przecięcia się czasu i ponadczasowości wiary i przy całkowitej wolności zarówno w stosunku do przeszłości jak i do przyszłości.

 Pozwól odejść ze swojego życia tym, którzy nie doceniają ile dla nich robisz.

 Życie to nie jest to, co przeżyliśmy, ale to, co zapamiętaliśmy i jak zapamiętaliśmy, aby opowiedzieć o tym.

 Człowiek potrzebuje drugiego człowieka więcej niż chleba i wody.

 Nigdy nie wiesz, kiedy po raz ostatni widzisz kogoś. Nie wiesz o tym, że się kłócisz z kimś ostatni raz, kochasz ostatni raz albo po raz ostatni patrzysz w oczy tej osoby, dziękując Bogu za to, że ją zesłał dla Ciebie. Dopiero kiedy ten ktoś umiera, zaczynasz to wspominać dniem i nocą.

 Nigdy nie opowiadaj ludziom o swoich problemach. 20% ma je gdzieś, pozostałe 80% cieszy się, że je masz.

 Smutek go nie opuszczał; chciałby odejść dokądkolwiek…

 Los jednak działa według sobie tylko znanych prawideł.