Potem wniesiono nowe szklanki ponczu i zaczęły się opowieści.

 Trudno wypuścić z ręki coś czego człowiek się kurczowo trzymał. Nawet kiedy to coś jest najeżone cierniami. Może zwłaszcza wtedy.

 Czy od śmieszności do podniecenia jest tylko mały krok?

 Słowa się rozsypują, układają w nowe.

 Nikt za życia nie zna własnej świętości, a często i świętości innych.

 Kto chce realizować swoje marzenia, musi się obudzić.

 Weź łoże swoje i idź!

 Gdy się chce wszystkiego, bardzo łatwo stracić z oczu wyznaczony cel.

 Nic tak nie tłumi zdolności do współczucia jak nieustająca rozpacz.

 Żaden kraj, w którym wykonuje się wyroki śmierci, nie może być cywilizowany.

 Może lepiej jest nigdy czegoś nie poznać, niż coś utracić.