Umrzeć jako filozof to hańba, której śmierć nie może zmazać
Umrzeć jako filozof to hańba, której śmierć nie może zmazać
Najtrudniej jest
wybaczyć samemu sobie.
Kiedyś zrozumiesz, że życie to zbieranie doświadczeń, a nie rzeczy. Że kilkoro przyjaciół jest ważniejszych, niż tłumy nieznanych osób. Że jeden partner na stałe jest lepszy, niż wielu od czasu do czasu. (...) Że to, co czujesz, jest ważniejsze niż zasady. (...) Że fajnie jest, gdy pomagasz innym. Że wszystko, co się wydarzyło w Twoim życiu, było potrzebne, byś dziś był tu, gdzie jesteś. Że intuicja jest równie ważna jak wiedza. Że to, co kiedyś Cię martwiło, było nic niewartą błahostką
Dzieci często poznają smak samotności właśnie w szpitalu. Potem, kiedy dorastają, zapominają o swoich przyjaciołach i wrogach, urodzinach i wakacjach, ale szpitalne doznania zapamiętują na zawsze.
To, co możesz uczynić jest tylko maleńkąkroplą w ogromie oceanu, ale jest właśnie tym,co nadaje znaczenie twojemu życiu.
Ludzie bardzo wcześnie poznają sens swojego istnienia.
Może dlatego też tak wcześnie się go wyrzekają. Ale taki jest ten świat.
Jednak doświadczony tchórz nie dba o „dokąd”,
dopóki „przed czym” stanowi problem tak fascynujący.
Zestarzałem się. Straciłem odwagę.
Nagle rozległ się huk i Wezuwiusz wypluł swój gniew na całą tą próżność.
Stary kawaler musi być stary,pan młody nie musi być młody.
Szepty mają taką siłę, że w łóżku powinny być zakazane.