Domem Irlandczyka jest jego trumna.

 Ad patres(udać się) do ojców;umrzeć.

 Jedynym prawdziwym grzechem w tym życiu jest zmarnowanie możliwości.

 Ale to przecież nie była zwykła wstążka. To była wstążka zawiązana z myślą o mnie.

 Życie to podróż, która jest znacznie bardziej interesująca niż cel. Kiedy zmieniasz sposób patrzenia na rzeczy, rzeczy, na które patrzysz, zmieniają się.

 Co należy zrobić po upadku? To, co robią dzieci: podnieść się.

 (...) woda życia może lać się jednocześnie na dwa młyny: nadziei i żalu.

 Nie wolno więc nigdy kłamać, ani dla uniknięcia śmierci i mąk, ani dla zachowania sobie samemu lub innym życia, sławy lub majątku, ani dla ocalenia niewinnego, niesłusznie oskarżonego, ani nawet dla zapewnienia bliźniemu zbawienia. Lecz jakże wypada postąpić sobie w pewnych przykrych okolicznościach, kiedy się nas o coś pytają? Można nie powiedzieć prawdy, o którą się nas pytają, ale nie wolno jest jej zaprzeczać. Można też zwrócić uwagę pytającego na co innego. Nadto, wolno używać pewnych wyrażeń, które nie będąc literalnie prawdziwymi, nie są jednak kłamstwami ponieważ znaczenie ich łatwo pozwala odgadnąć zwyczaj mówienia.

 Nie da się patrzeć w przyszłość, kiedy człowiek bez przerwy ogląda się za siebie.

 Małżeństwa są postanowione w niebie.

 Napiszmy własną bajkę. Własną historię. Jedyną, wyjątkową. Inną niż wszystkie