Kiedy wszystko traci sens, najlepszym lekarstwem na marazm jest muzyka.

 Nigdy nie docenia się należycie ludzi, dopóki nie znikną.

 Nie lubię być obejmowany, bo sam lubię obejmować.

 Hazardowa gra i śmierć mają tę samą rangę.

 Czasem dopiero na skrzyżowaniu człowiek zaczyna zastanawiać się - dokąd idzie.

 Błogosławieni ci, co nic nie mają do powiedzenia i trzymają język za zębami.

 Większość ludzi żyje w ruinach swych przyzwyczajeń.

 Czy od śmieszności do podniecenia jest tylko mały krok?

 Życia się nie najesz. Jeśli nie sięgniesz po coś więcej, zawsze ci go będzie za mało. I ta małość stanie się twoją tragedią. Życie bez trudności staje się poduszką i ziewaniem.

 Wartość daru nie kryje się w jego cenie, lecz w życzliwości ofiarodawcy.

 To, co wiemy, można porównać do zapałki płonącej w mrokach wieczności.