Życie jest za krótkie i nauczyło mnie, że nie warto ...

 Kochać to niebezpieczna rzecz.

 Stawianie własnego zaślepienia wyżej od prawdy jest cechą umysłowości niewolników. Kiedy umysły nasze
są wolne, czujemy się zagubieni.
Do rozruszania naszej zamierającej żywotności potrzebujemy albo jakiejś mrzonki, albo czyjejś władzy, albo sankcji mędrców. Musimy zdać sobie sprawę, że póki bronimy się przed prawdą i szukamy jakichś hipnotycznych bodźców, póty nie jesteśmy zdolni rządzić się sami.

 A gdy serce twe przytłoczyMyśl, że żyć nie warto,Z łez ocieraj cudze oczy,Chociaż twoich nie otarto.

 (...) legendy okazują się zawsze ważniejsze niż historia.

 " -Jeżeli go nie przywiążesz, to pójdzie gdziekolwiek i zginie.
-A gdzież on ma iść?
-Gdziekolwiek prosto przez siebie.
-Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko"

 Pragnienia w człowieku nie wolno gasić, bo to tylko smutek z tego.

 Cisza to spokój.Cisza to przykręcenie życiu regulatora z napisem głośność.

 Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.

 Człowiek staje się mądry dopiero wówczas, gdy zaczyna sobie uświadamiać swój brak mądrości.

 Mnóstwo ludzi istnieje, ale takich,
co naprawdę żyją, można wskazać palcem.