Wybieraj wojny. Angażuj się tylko w te, które możesz wygrać.

 O tym, czy ktoś uchodzi za przystojnego, czasem decyduje moda panująca w danej epoce.

 Możesz ciągle kogoś tłumaczyć,
ciągle usprawiedliwiać, wybaczać.
Możesz przymykać oko na to, że
cię rani. Ale z czasem przychodzi
taki moment - jeden szczegół, który
sprawia, że już nie potrafisz. Coś
pęka, pojawia się złość, poczucie
żalu i krzywdy. Tak, przecież nigdy
nie liczyłaś na wzajemność, na
wdzięczność... A mimo wszystko
czujesz się zdradzona.

 A potem... Potem zacząć wszystko od nowa z jutrem jeszcze wolnym od błędów.

 Cudownie byłoby czasem móc zamienić myśli w rzeczywistość!

 Ty nie potrzebujesz wcale mnie. Potrzebujesz kogoś, kto będzie Cię nieustannie głaskał słowami, kto otuli Cię puchową kołdrą i przykryje szklanym kloszem. A ja nie umiem nie ranić, ja wydrapuję oczy słowami, rozrywam duszę milczeniem i kocham, kocham tak mocno, że wszelkie szklane klosze przy mnie pękają.

 Jedyne życie, które ma sens, to życie towarzyskie.

 Mrok hartuje ducha, chłopczyku: albo nauczysz się z nim żyć, albo zwariujesz.

 Bój się tego, kto ciebie się boi, nawet gdyby był muchą a ty słoniem.

 Nieważne, co artysta robi, ale to, kim jest.

 Mówiący prawdę nie posługują się słodkimi słówkami, kłamca - tak.