
W każdym stuleciu jest pięć lat dostatku, po czym wszystko ...
W każdym stuleciu jest pięć lat dostatku, po czym wszystko się wali...
Chciałem Ci tylko powiedzieć, że powinnaś iść za głosem serca. Nawet jeśli od czasu do czasu pochrzani Ci się przez to całe życie...
Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę, trzeba się poruszać.
W życiu piękne są tylko chwile. Na co człowiekowi setki lat, kiedy nie ma nic do powiedzenia, późno się budzi i zasypia tępo i bezbrzeżnie. Gdy nie ma ani jednej iskry w oczach, ani żadnej myśli w sercu.
Nie wszystko co piękne musi kosztować majątek.
Nie ma na świecie tak mocnej potęgi, jak wola człowieka, który wie, co chce i idzie za tym niezłomnie, mimo wszystko.
Nie samym chlebem żyje człowiek, ba, przy samym chlebie nawet umiera.
Umieć żyć to: żyć lekko bez lekkomyślności, być wesołym bez swawoli, mieć odwagę bez brawury, zaufanie i radosną rezygnację.
Największym skarbem człowieka jest życie. Trzeba przez nie przejść tak, by nie zranić drugiego człowieka, bo jutro możemy już nie mieć okazji powiedzieć “Przepraszam”.
Bo nie jest światło, by pod korcem stało,Ani sól ziemi do przypraw kuchennych;Bo piękno na to jest, by zachwycałoDo pracy; praca - by się zmartwychwstało.
Najgorszy jest lęk przed czymś, czego
nie można nazwać. Na lęk bez imienia
nie pomagają nawet strzykawki.