Potrafię przyznać się do błędu, przeprosić i wiele wybaczyć. Niezwykle cierpliwy ze mnie człowiek i myślę, że moje granice tolerancji dla ludzkich zachowań sięgają bardzo daleko. Taki już ze mnie typ. Ugodowy. Czasami jednak zdarzy się - chociaż niezwykle rzadko - że ktoś uprze się na tyle, że te granice przekroczy. Wtedy zaczynam wyznawać "mamtowdu*izm" i "c*ujmnietoobchodzizm". Wtedy już nikogo nie przepraszam, jedynie samą siebie, że wcześniej byłam tak grzeczna, nazbyt wyrozumiała w stosunku do innych i zbyt mało honorowa w stosunku do siebie.
Żyć - to najrzadsza rzecz na świecie. Większość ludzi tylko istnieje, o ile to jest życie.
Biedne autko: taka potężna moc w rękach tak słabiutkiej osobowości.
Życie składa się z naszych postaw.
Wolę martwą historię. Martwą historię spisuje się inkaustem, a żywą krwią.
Bo sprawiedliwość jest wtedy, gdy ktoś inny wreszcie cierpi.
Rozum jest naszym przewodnikiem, często jednak pierwszy nas zdradza.
Wieczna przemiana,która się w nas dokonywa,to jest życie.
Bogowie musieli być pijani, kiedy wzięli się za mnie.
Dzieci są naszą nieśmiertelnością.
