Każdy ma swoje miejsce, tylko że to miejsce wyznaczamy my!

 Spoglądam na siebie i widzę, że prawie jestem gotów. I to też będzie dobra rzecz. Sądzę, że nawet śmierć będzie rzeczą dobrą, nie dlatego, że jest zakończeniem dawnej goryczy, ale dlatego, że jak wieżę, nadejdzie jako ostatni z ostrych smaków,
które upewniają mnie, że żyję.

 Jak się sądzi człowieka: wielkością bohaterstwa czy rozmiarem klęski?

 Nędza przeczy matematyce: gdy się ją podzieli na więcej ludzi,nie staje się mniejsza.

 Nad pijanym śpiewa ptak zapomnienia i duszę jego zabiera.

 Los jednak działa według sobie tylko znanych prawideł.

 Teoria to praktyka przeciętniaków.

 Nałogowy abstynent.

 Są na świecie miejsca, gdzie tajemnice same się odkrywają.

 A praktyka, jak wiadomo, jest najlepszym kryterium prawdy.

 „Są ludzie, w których obecności czujemy się dobrze, i tacy, z którymi nam nie po drodze. Z wiekiem i nabytym doświadczeniem zrozumiałam, że nie ze wszystkimi muszę się przyjaźnić, ba, ja nie wszystkich muszę lubić i zapraszać na wino. Są przyjaźnie nierozerwalne, powierzchowne znajomości, jest koleżeństwo. Na niektóre znajomości szkoda tracić cennego czasu. Lubię spotkania z ludźmi, przy których mogę być sobą.”