Mowa madziarska nie była ludzka. Była ogniem, siarką i papryką.

 Bardziej pouczające są błędy wielkich inteligentów niż przeciętnych geniuszy.

 Życie jest snem, straszliwym snem.

 Ludzie tak już mają, że jak się do czegoś przyzwyczają,
to nie zwracają na to
większej uwagi.

 Ludzie natychmiast zauważają, kiedy zmieniasz swoje nastawienie do nich. Ale nie widzą, że powodem tego było ich własne zachowanie!

 Dopiero z wiekiem człowiek zaczyna rozumieć, że nie należy pukać do wszystkich zamkniętych drzwi i nie
należy wchodzić we wszystkie otwarte..

 Siedemdziesiąt lat jednego człowieka, a jakby siedemset ludzkości.

 Jestem teraz trochę zmęczona. Zmęczona jak zmoknięta małpa.

 Teraz, gdy możemy już pisać to, co myślimy, po co rozmawiać?

 Od słowa do słowa idzie człowiek czasem całe życie.

 Nigdy nie należy składać obietnic, jeśli istnieje ryzyko, że nie będzie można ich spełnić.