Błądzi człowiek, póki dąży.
Błądzi człowiek, póki dąży.
To takie dobre uczucie - kochać i być kochaną. Taki banał!
Czasem wystarczy tak niewiele, by nie upaść na samo dno.
Mnie nie podejrzewa nikt. Gdyż nikt nie wie, kim jestem.
Dopiero z wiekiem człowiek zaczyna rozumieć, że nie należy pukać do wszystkich zamkniętych drzwi i nie
należy wchodzić we wszystkie otwarte...
Nasze podwòrko było całkiem spore.
Wychowanie psuje ludzi, a nie naprawia.
Życie nie jest problemem do rozwiązania, lecz rzeczywistością do doświadczenia. Oznacza to, że każda chwila, którą przeżywamy, jest niepowtarzalna i wartościowa. Nie wolno nam marnować czasu na szukanie ideałów, które nie istnieją.
Prawdopodobnie do niczego nie było tak łatwo przywyknąć, jak do przywilejów.
Żywi powinni się uśmiechać, bo martwi już nie mogą.
Głodny jestem jak smok. Nakarm mnie, kobieto.