
W tomizmie człowiek jest duszą i ciałem. W sztuce prawdą ...
W tomizmie człowiek jest duszą i ciałem. W sztuce prawdą i zmyśleniem.
Kiedy na końcu życia spojrzysz wstecz, zobaczysz, że bardziej od niepowodzeń bolały te momenty, kiedy nie spróbowałaś. Ból porażki jest przemijający, ból z niewykorzystanych szans trwa wiecznie.
O mnie nie wiedzieli prawie nic, o sobie jeszcze mniej.
Nie ma większego ślepca nad tego, który nie chce zobaczyć.
Nie trać ducha! Nie zrobiłeś na mnie wrażenia kogoś, komu brak odwagi.
Wolę być wredna,
ale lojalna niż przesadnie miła, zarazem fałszywa!
Kiedy się patrzy na te dorastające dzieci, człowiek czuje, jak się starzeje.
Doceniaj to, co naprawdę jest ważne. Możesz mieć wiele. Auta, kasę, wielu znajomych i kompanów do imprez. Jednak gdy wrócisz do domu, który jest pusty...obudzisz się w łóżku, w którym nikt nie będzie rano na Ciebie zerkał. Pytał, czy wypijesz wspólną kawę, czy złościł się, że nie wyrzuciłeś śmieci...zrozumiesz, że chwilowe przyjemności i to co materialne, nie zastąpią Ci człowieka, będącego Twoim życiowym partnerem. Gotowym być przy Tobie w szczęściu, jak i goryczy. (autor: Akop Szostak)
Chciał, aby go podziwiano, i zarazem pragnął sam siebie podziwiać.
Człowiek instynktownie unika nieprzyjemności, wiesz, stara się omijać je szerokim łukiem.
Jak jej posłuchasz, Prosiaczku, to ją usłyszysz.