W tomizmie człowiek jest duszą i ciałem. W sztuce prawdą ...
W tomizmie człowiek jest duszą i ciałem. W sztuce prawdą i zmyśleniem.
Gdy się chce wszystkiego, bardzo łatwo stracić z oczu wyznaczony cel.
(...) ona zaś czuła, że w żadnym miejscu na świecie nie byłoby jej tak jak w jego ramionach.
Bo we wszystkim jest Twoje nieśmiertelne tchnienie.Dlatego nieznacznie karzesz upadających i strofujesz,przypominając, w czym grzeszą.
Nie staraj się za wszelką cenę trzymać
czegoś, czego się nie da uchwycić.
Wiedza pragnie płynąc ku wolności, jak rzeka płynie ku morzu.
Życie ciągle odwraca naszą uwagę:nawet nie mamy czasu zorientować się od czego.
To, że jestem twarda, wytrzymałam więcej, niż potrafisz sobie wyobrazić, nie znaczy, że nie można mnie skrzywdzić. Silne kobiety też płaczą w poduszkę i przeżywają swój prywatny koniec świata. Ale nie załamują rąk. Walczą. O miłość, o godność, o siebie. (Śladami miłości)
Nie ścigaj człowieka, który postanowił od Ciebie odejść. Nie proś, żeby został. Nie błagaj o litość. On pojawił się w Twoim życiu tylko po to, żeby obudzić w Tobie to, co było uśpione. Muzykę, z której nie zdawałeś sobie sprawy. Jego misja jest zakończona. Podziękuj mu i pozwól odejść. On miał tylko poruszyć strunę. Teraz Ty musisz nauczyć się na niej grać...
Bohaterowie mają to do
siebie, że ich moc wzrasta w miarę powtarzania opowieści.
Głupotą jest znikać z życia kogoś, kto ustawił nas na pierwszym miejscu. Kto oddał nam swoje serce, duszę i emocje. Uciec bez słów okrywając dnie i noce tej osoby ciszą, pustką i zastanowieniem. Nie róbcie tego. Nie odchodźmy od dobrych ludzi, myśląc, że na nich nie zasługujemy. Możecie im zniszczyć życie.