Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.

 Zaniedbasz, to stracisz.

 Weź łoże swoje i idź!

 Kiedy dorosnę, nie będę już robić wszystkiego,co ktoś sobie zażyczy.

 Życia wystarcza zaledwie na tyle, by musnąć powierzchnię doświadczenia.

 Życie – lepsze czy gorsze – zawsze jest piękne.

 Są takie dni, kiedy nie wiadomo, co ze sobą robić.

 Człowiek zbyt silny nie może otworzyć się na miłość, zamyka się w swojej sile jak
w twierdzy. Nie potrafi się poddać.

 Człowiek nie jest stworzony aby żył sam, ale żeby był usłużny drugim.

 Życie to krótki przystanek między nicościami. Najważniejsze to nie przegrać siebie, prowadzić ze sobą szczery dialog, mimo wszystko szukać prawdy, nie udawać, nie oszukiwać, nie zwodzić siebie i innych...

 Życie to nie problemy, które mają być rozwiązane, ale rzeczywistość, którą należy doświadczyć.