Tak żyć nie można, nie wolno, a żyje się jednak ...

 [...] płomień jest analogowy, nijak go cofnąć kliknięciem myszy.

 Wydawało mi się, że ten zabieg niweczący w człowieku zabójcę jest... okaleczeniem.

 Może w innym czasie, innym miejscu, z innym bagażem doświadczeń, ewentualnie w innej rzeczywistości, znowu się spotkamy i przeżyjemy razem życie, które dzisiaj nas przerosło.

 Wielu chce żyć i nie starzeć się, a w rzeczywistości starzeją się i nie żyją.

 Tytuły książek, choć nadal niezrozumiałe, nosiły zwodniczą sugestię czytelności.

 (…) nie powinno tak być. Czy trzeba zapominać stare znajomości i dawne dni?

 Pamiętaj, że przyda ci się w życiu tylko to, czego nie rozumiesz.

 Nie obchodziło mnie, czy wygram, czy przegram, chciałem tylko walczyć.

 Istnieją cierpienia, których kielich trzeba wypić do dna.

 Grzeczność jest jak poduszka powietrzna:niby nic w niej nie ma, a jednak z nią wygodnie.