Wciąż wzrastamy i wciąż jesteśmy tacy mali.

 Życie to nie jest oczekiwanie na to, aż burza minie. To nauka, jak tańczyć w deszczu. To nie jest o tobie, ale o tym, kim możesz się stać dla innych. To jest o tym, jak wpływasz na ludzi wokół siebie, twojej rodzinie, twoich przyjaciołach. To jest o tym, jak równoważysz wszystkie te elementy, które tworzą twoje każde dnie.

 Każdy z nas myśli. Liczy się jednak wyjątkowość pomysłów.

 Nikt z nas nie zmienia się z czasem, lecz jedynie dociera bliższej istoty swojej natury.

 To musi być dla ciebie istne piekło, gdy budzisz się
codziennie rano i znajdujesz na poduszce siebie samego.
Twoja matka musiała bardzie nie lubić dzieci, gdy cię wychowywała.

 Książka i możność czytania to jeden z największych cudów ludzkiej cywilizacji.

 Jeżeli macie w sobie potwora, trzeba dać mu zaszaleć.

 Czasami musimy przestać analizować przeszłość, przestać planować przyszłość, przestać zastanawiać się co tak naprawdę czujemy, przestać decydować rozumem co chce czuć serce. czasem musimy po prostu powiedzieć sobie “niech się dzieje co chce” i iść dalej.

 Nie wypieram się swoich błędów, bo dzięki nim jestem tym, kim jestem.

 Choroby matek czuły, że odwiązanie było dla nas pięknym słowem.

 Los nie jest nigdy po stronie ludzi o omdlałym sercu.