O, ty moja piękna, moja wspaniała katastrofo...

 Mam tyle historii do opowiedzenia. Niektórych z nich nawet już nie pamiętam.

 Co jest normalne? Normalny człowiek całe życie nie czyni tego, co chce czynić. Tak bardzo uwielbia obowiązek. Im bardziej udaje mu się nie być sobą, tym więcej zarabia. Osiągając sześćdziesiąt pięć lat człowiek normalny idzie na emeryturę. Teraz ma czas dla siebie, lecz siebie niestety zapomniał.

 Milczący głupiec uchodzi za mędrca.

 Wszyscy się starzejemy. To rzecz oczywista, jak to, że z nieba pada deszcz.

 Jeden dzień może być perłą, a wiek cały może nic nie znaczyć.

 Lalalalala! Jeśli nie będę słyszała, co on mówi, to ta rzecz się nie stanie.

 Mam siłę tylko wtedy, kiedy czuję się bezpieczna.

 Wiesz dlaczego daję radę? Bo liczę tylko na siebie.

 Powaga jest mentalnym samobójstwem.

 Biednym nic z tego nie przyjdzie, że bogaci też zbiednieją.