Miarą człowieka jest ukrywanie cierpień.

 Marzę o cofnięciu czasu.Chciałabym wrócić na pewne rozstaje dróg w swoim życiu, jeszcze raz przeczytać uważnie napisy na drogowskazach i pójść w innym kierunku.

 Życie to najdziwniejsze co może się nam zdarzyć. Kiedy już umiemy żyć, musimy umierać. Kiedy już umiemy kochać, musimy odchodzić. Kiedy już umiemy rozumieć, musimy zapominać.

 Są takie dni, kiedy nie wiadomo, co ze sobą robić.

 Wówczas dopiero będziemy szczęśliwi, kiedy uświadomimy sobie swoją rolę, choćby najskromniejszą.Wówczas dopiero będziemy mogli żyć w spokoju i umrzeć w spokoju, gdyż to, co daje sens życiu, daje także sens śmierci.

 Nasze podwòrko było całkiem spore.

 Ty nie możesz zachorować. Jesteś na to zbyt doskonała.

 Każdy ma swoje miejsce, tylko że to miejsce wyznaczamy my!

 Lekarz leczy chorobę, a zabija pacjenta.

 Mózg ucznia, to miejsce pracy nauczyciela.

 Każdy gra takimi kartami, jakie mu się trafią.