Nie możesz nalewać nowego wina do starych butelek.

 Człowiek staje się mądry dopiero wówczas, gdy zaczyna sobie uświadamiać swój brak mądrości.

 Myślisz za dużo, bo myślami zasłaniasz się przed światem;
więcej gadasz, niż obserwujesz;
poddajesz się przesądom,
a nie analizujesz, co się dzieje.

 Żyjemy jednak w świecie rozczarowań, gryp i reumatyzmów.

 I ten, kto kogoś przeżyje, zawsze pozostanie zdrajcą.

 Gdy się człowiek ukrywa i jest osaczony, moralne hamulce puszczają.

 Kiedy się dzieli poduszkę, dzieli się też tajemnice.

 Był taki czas, gdy ciągle się spieszyłam. Na przykład jechałam tramwajem i chciałam, żeby on jechał jeszcze szybciej. Miałam ten pośpiech w sobie. I nagle pomyślałam: „Zaraz, dokąd ja się tak śpieszę? Przecież na końcu czeka na mnie trumna” (śmiech). Pozbądź się tego wewnętrznego biegu. Oglądaj świat, obserwuj, co się dookoła ciebie dzieje, bo życie mamy jedno, a przecież we wszystkim można znaleźć tyle piękna. Właściwie samo to, że się żyje, jest już czymś cudownym. 

 Chwalą dobrego człowieka jest świadectwo dobrego sumienia.

 Wystarczy tylko się uśmiechać,
by ukryć zranioną duszę i nikt nawet nie zauważy, jak bardzo cierpisz.

 Ludzie kiedyś się skończą