Dokądkolwiek się udajemy, zabieramy ze sobą swoje poczucie winy.
Dokądkolwiek się udajemy, zabieramy ze sobą swoje poczucie winy.
Żyjcie życiem, w którym możecie się rozpoznać!
Nie wiń za nic nikogo w swoim życiu, dobrzy ludzie dają szczęście, źli - doświadczenia, najgorsi ludzie dają ci dobre lekcje, a najlepsi piękne wspomnienia.
Nie zawsze należy się przedzierać aż do samego końca.Przecież można tak wiele napotkać po drodze.
Być kompozytorem i nie być muzykiem to tragedia.Oznacza, że jest się geniuszem bez talentu.
Jak strumienie i rośliny, dusze także potrzebują deszczu, ale deszczu innego rodzaju: nadziei, wiary, sensu istnienia. Gdy tego brak, wszystko w duszy umiera, choć ciało nadal funkcjonuje.
Można wtedy powiedzieć:
„W tym ciele żył kiedyś człowiek”.
Niech słońce świeci w waszych mieczach.
Życie jest jak jazda na rowerze. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać.
Pamiętaj że wszystko, co uczynisz
w życiu, zostawi jakiś ślad. Dlatego miej świadomość tego, co robisz.
Istnieją cierpienia, których kielich trzeba wypić do dna.
Ale wieczorami samotność wsadza im paluchy pod żebra.