Nie obchodzi mnie co o mnie myślisz. Ja nie myślę ...

 Głód to dziwne zjawisko. Otępia umysł, lecz wyostrza zmysły.

 Tak wiele jest łez, które przelaliśmy w związku z czymś, czego wcale nie zaznaliśmy, tak wiele strachu, tyle niepewności, które są jedynie rezultatem naszych spekulacji na temat tego, co przyszłość ma dla nas w zanadrzu.

 Rozrywek nigdy za wiele, a spokojne życie odbiera mi inwencję i dobry humor.

 Być może czasami najlepiej jest być niewidomym, wtedy widzi się rzeczy takimi, jakimi są naprawdę, a nie pozwala się oślepić ich wyglądowi.

 Kiedyś rzekł ktoś mądry: Bierzesz. To oddaj! Wydaje ci się, że to jest twoje: oddaj! Życie to wielki składowiec, w którym wszystko jest pożyczone. Oddasz, bo inaczej zginiesz.

 Być może przeznaczenie nie istnieje, ale powinno istnieć.

 To właśnie lęk przed porażką nie pozwolił mi dotąd podjąć Wielkiego Dzieła.

 Mimo wszystko życie jest piękne, kiedy idziesz w dobrym kierunku.

 Zadziwiające jest to, że na zewnątrz potrafię być jak milion dolarów, jednocześnie w głębi duszy czuć się jak 50 groszy, takie z ulicy, zdeptane, które ktoś zgubił i nawet nie zauważył.

 Człowiek tylko wtedy rozumie swoje życie, kiedy w każdym człowieku widzi siebie.