Człowiek zrodził się wolny, a wszędzie jest w kajdanach.
Nie mierzę powodzenia ilością zdobyczy, sukcesem jest po prostu przetrwać. Wszystko jest tymczasowo, nawet ból. Nie ma szczęścia bez cierpienia, to jest równowaga życia.
Zabity promień rozkłada się - w tęczę.
Tylko raz jest się młodym, tylko raz się przeżywa wszystko po raz pierwszy.
Pocałunek powinien być jak koniec dotychczasowego życia.
Za pychę się płaci.
Dobre słowo leczy smutek.
Kto jest okrutny w stosunku do zwierząt nie może być dobrym człowiekiem.
Można oddychać, jeść, pić i czuć uderzenia własnego serca, a mimo to być martwym.
Kocham zwykłych, prostych ludzi. Prostych w relacjach, prostych we wszystkim, którzy nie boją się głupio wyglądać, nie boją się palnąć jakiejś bzdury. W towarzystwie takich ludzi, możesz się otworzyć, ponieważ podświadomie wiesz, że nie masz przed kim się popisywać. Bo tu sami swoi. Kiedyś zrozumiemy, że zewnętrzny blask jest niczym w porównaniu do wewnętrznego piękna. Ponieważ, to co jest ładne na zewnątrz, pozostaje ładne do pierwszego deszczu. A to co jest w środku, płonie zawsze. Nawet, jeśli tlą się tylko malutkie okruszki. Wystarczy lekki podmuch, żeby wzniecić żar. Kiedyś zrozumiemy, że dobroć, delikatność, czułość i troska, to przejaw wewnętrznej siły, a nie słabości.. Kiedyś na pewno zrozumiemy...
