Gdybyż można opancerzyć się na upokorzenia!
Z nadmiaru światła kruszy się grudzień.
Wiesz co jest gorsze od płakania w poduszkę? Pustka.
Taka chwila, kiedy po prostu siedzisz i wpatrujesz się
w niebo, wiesz, że nie możesz nic zrobić i ogarnia Cię
to przerażające poczucie bezsilności, które zżera Cię
od środka. A Ty nie robisz nic. Po prostu się przyglądasz.
Tęsknota za człowiekiem
to najgorsza kara jaką
można dostać od życia.
Wśród nicnierobienia oszaleć i załamać się.
Nie należy ani okrętu przytwierdzać do jednej kotwicy, ani życia opierać na jednej nadziei.
Jestem Ewą z rajskiego ogrodu, a on to wąż. Nie potrafię mu się oprzeć.
Nie wkładajmy okularów współczesności, aby oceniać przeszłość.
Mądry wojownik zawsze wie, kiedy się wycofać.
Dziękczynienie jest nadprzyrodzonym kluczem do nieba.
