
Myślałem że uczę się żyć , a uczyłem się jak ...
Myślałem że uczę się żyć , a uczyłem się jak umierać
Nie liczy się to, ile oddychamy, ale te chwile, które zapierają nam dech w piersiach. To jest życie, które potrafi nas zaskoczyć.
Najpiękniejszy rodzaj szczęścia to ten, w którym czujesz, że wszystko jest tak, jak powinno. Nie chodzi o wielkie, niesamowite wydarzenia, które zmieniają Twoje życie o 180 stopni, tylko o spokój ducha, o zasypianie z poczuciem, że Twoje jutro jest bezpieczne, a wszystkie sprawy są poukładane.
Każdy człowiek może umierać jako bogacz, jeśli zdecyduje się żyć jak biedak.
Czcij świętą prostotę, a nie bezład bogaty w słowa!
Najlepsza literatura nie mówi o najlepszych momentach ludzkości.
Ładna zbroja nie czyni jeszcze wojownikiem.
Gdy już raz było się martwym, nic nie wydaje się straszne.
Myślę, że ci najsmutniejsi ludzie zawsze najbardziej starają się rozweselać innych. Bo wiedzą jak to jest gdy czujesz się kompletnie bezwartościowy. I nie chcą by nikt inny czuł się podobnie.
Człowiek nie mądrzeje na starość, ale staje się ostrożny.
Im bardziej w życiu ma się pod górkę...
tym piękniejsze będą później widoki.