- Dwoje ma szansę przeżyć tam, gdzie jedno by padło.

 Często uśmiech na zewnątrz
maskuje ogromny ból i cierpienie wewnątrz.

 Pod ciężarem Pani emocji załamałby się każdy środek transportu.

 Czasem małżeństwo nie jest świętym sakramentem.

 Gdybyż można opancerzyć się na upokorzenia!

 Życie w podróży ma pozory snu. Choć dalekie od normalności, pozostaje realne.

 W apatii jest wolność, dzikie, odurzające wyzwolenie, którym prawie można się upić.

 Bestia, która pożera swój własny ogon, musi źle skończyć.

 Nigdy nie poznamy całego dobra, jakie może dać zwykły uśmiech.

 Przeżyj życie naprawdę, a nie tylko na niby, zatracając się w żalach, co by było gdyby...

 Nie było potrzeby patrzeć życiu w oczy. Wystarczyło je czuć.