
Przychodzą takie chwile, że nie wiem już, co z sobą ...
Przychodzą takie chwile, że nie wiem już, co z sobą zrobić. Kiedyś pomyślałam, wsiądę w pociąg i przyjadę do ciebie. Ale to przecież o wiele za późno, o lata za późno, o całe życie za późno.
Niedola lice powleka bladością - lecz serca nigdy nie zmieni.
Człowiek, który nie spędza części swojego życia na odrobinę szaleństwa, jest skazany na życie pełne przymusu i wyścigu szczurów. Szalenie potrzebujemy tych kilku chwil wolności, kiedy możemy być sobą, bez kagańca na buzi, kiedy możemy zrobić coś impulsywnego i błędny, i cieszyć się życiem do pełna
Bez zastrzeżeń kochałbym naiwność, gdyby zawsze dało się ją odróżnić od głupoty
Życie to nieustająca batalia i wyzwanie. Nie żałuję niczego w swoim życiu, z wyjątkiem tego, co nie zrobiłem. Gdybym miał czas znowu, zrobiłbym to samo, ale trochę wcześniej.
Trzeba twardo stąpać po ziemi, aby dojść do nieba.
W każdym końcu kryje się nowy początek.
Młody byłem i zestarzałem się, a nie widziałem, żeby sprawiedliwy był opuszczony, ani żeby jego potomstwo żebrało chleba.
Każdy najchętniej byłby równocześnie św. Franciszkiem i Gregory Peckiem, czy Małą św. Teresą i Sofią Loren.
Śmierć jest dla nas jak rodzona matka.
Nikt nie jest nieszczęśliwy bez własnej winy.