Trzeba odróżniać. Dobro od zła. Prawdę od kłamstwa. Złudzenia od rzeczywistości. Miłość od atrapy. Syf od porządku. Pocałunek od przylizania. Deszcz od plucia. Twarz od mordy. (Kaja Kowalewska)
– Życie zawsze jest takie zasrane, czy tylko wtedy, kiedy się jest dzieckiem?
– Zawsze.
Płacz nie jest złą rzeczą, chyba że ktoś wpadnie w rutynę.
Podróże kończą się spotkaniem kochanków.
Życie to sztuka, w której, ucząc się na błędach, nie dajemy się zwieść tym, co znamy, ale poznajemy to, co przekracza naszą wyobraźnię. Nie bójmy się żyć pełnia życia - nie znamy dnia ani godziny.
Temu, kto wyjeżdża, jest lżej, niż temu, kto zostaje.
Wcześniej czy później wszyscy musimy stanąć przed wyborem. Poświęcić jedno, aby zyskać coś innego. W takich chwilach najważniejsze jest nie żałować tego, co tracimy. Bo jakkolwiek wielki będzie ból straty, jest to uzasadniona cena, jaką trzeba zapłacić za dokonany wybór...
Jak łatwo było przemknąć na drugą stronę - przepłynąć z błękitu w czerń.
Ci, których wróg chwali, pewnie najmniej warci.
Słowa są tylko pyłem na wietrze, a pył wyklucza kontrast.
Im dłużej się żyje, tym ranek jakby wcześniej przychodzi z każdym rokiem.
