Złe zasady są niebezpieczniejsze od złych uczynków.
Strach, strach, strach! Życie to dyktatura obezwładniającego strachu, cień gilotyny.
Czekam na wiatr, co rozgoni. Ciemne skłębione zasłony. Stanę wtedy na RAZ. Ze słońcem twarzą w twarz.
Ilu ludzi, tyle dróg!
A wolność to nie jest port, nie adres i nie przystań
wolność, to ona po to może być,
żeby z niej czasem nie skorzystać.
Nikt nie jest tak biednym, żeby nie mógł drugiemu pomóc.
Kwintesencją całej tej wiedzy jest
i pozostanie fakt, że wszyscy ludzie kłamią
i każdy, kto twierdzi, że nigdy nie skłamał,
to właśnie ta osoba, która stanowi dla
nas największe niebezpieczeństwo.
Wszyscy ludzie cierpią na chorobę, jaką jest kłamstwo. Nie wolno o tym zapominać. Musimy tylko, jak już dwukrotnie podkreślaliśmy, rozróżnić przy ocenie tych, którzy przez kłamstwo chcą nas oszczędzić, od tych,
którzy planowo i we własnym
interesie działają na naszą szkodę.
Tragedią starości nie jest to, że człowiek się starzeje, lecz to, że pozostaje młodym.
Jednych należy chwalić za to, czego dokonali, innych za to, co potrafiliby dokonać.
Obudzisz się, ty moja królewno...
