Znika jak cień, którego nigdy nie było.
Dawniej śmierć była mi zawsze tylko kimś z szerszego towarzystwa. Teraz zasiada ze mną do jednego stołu: muszę się z nią zaprzyjaźnić.
Życie jest jedną lekcją pokory.
Pijakowi śmierć jest pisana od picia.
Niekończące się wizyty w różnych zakątkach kraju to los każdego monarchy.
Serce bowiem, które szuka, czuje
tylko, że mu czegoś brak, lecz gdy
coś traci, nie może już żyć bez tego.
Rozum jest naszym przewodnikiem, często jednak pierwszy nas zdradza.
Wojny wybuchają i toczą się, ale zawsze się kiedyś kończą, prawda?
Kariera moja skończyła się po paru lekcjach matematyki.
Nie wiem, czy jest gdzieś limit cierpień przypadający na jednego człowieka. Podobno dostajemy ich tyle ile jesteśmy w stanie udźwignąć.
