Każda dusza, na ile to możliwe, powinna być szczęśliwa w samotności, zanim pochłonie ją miłość, ponieważ nigdy nie wiadomo, kiedy druga strona odejdzie. To był największy paradoks – dusze potrzebowały siebie nawzajem, ale jednocześnie ważne było, by siebie nie potrzebowały.